Hittlistinn
Aldrei fór ég suður 2014

For the past few weeks I have been considering returning to this music blog I ran some two years ago. And yes, I have decided to make a fresh start. Still, though, I won’t promise anything, I probably won’t update it as frequently as I did - but let’s see.

Also, you might have noticed that the text that you are reading is in English. Switching from Icelandic to English was an easy decision. The majority of my tumblr followers don’t have Icelandic as their first language, I had been asked specifically to write my posts in English and it could be a good method of practicing writing in English.

Last weekend, Easter-weekend, I went to the 2 day music festival Aldrei fór ég suður in Ísafjörður. I don’t know where to begin to describe this festival.. No tickets are sold (as in: there is no entrance fee), people of all age show up (1 year olds - 91 year olds), the sets are short (5-6 songs), each year a good list of great performers participate (the festival holders most likely pay for accommodation and travel expenses), there are no sound checks, everyone is allowed to bring their own booze to the venue, the venue is half indoors…

We rented a house in Flateyri (15-20 minute drive from Ísafjörður) and stayed there for 4 nights (I started writing this blog in Flateyri, now I am back home in Keflavík and will finish it).

image

Our house in Flateyri

Because of the bad weather forecast some of the acts cancelled. This is the final and confirmed Friday lineup and honestly I can say that I enjoyed every single performance of the night (which started with VIO). It was VIO’s first “actual” performance after winning Músíktilraunir (Icelandic battle of the bands) and I was completely blown away by their performance, the frontman was extremely confident and knew exactly what was going on - which made everything much better.

Other highlights of Friday night were Mammút and Hermigervill. Hermigervill started out by playing the theremin, something I have wanted to try for years. Mammút were just great. Recently I have listened to their 2013 album Komdu til mín svarta systir (spotify link)and I can highly recommend it.

Páll Óskar gets a special mention. He was added to the lineup last minute for Kött Grá Pje who couldn’t make it west because of the weather. Páll, and his euro-dance-pop, has this special ability to make everyone feel fantastically great. And he brought lots of confetti with him. A+++ show. 

image

Páll Óskar

Saturday nights lineup was good as well but I must say that I enjoyed the previous night much better. The highlight must have been Dj. Flugvél og Geimskip. I had not been a fan of hers up until that point but her weird (of course just my opinion) songs which consist of random synth beats and sounds and strange lyrics about cats that are planning stuff your backyard turned me into a fan. Sadly I kind of missed the Hjaltalín show because I had left the venue during the previous performance. I heard their set and saw most of it from far away but just wish I would have been closer to the stage and able to focus more on the music. Hjaltalín is awesome.

image

Outside view

Bottom line: Aldrei fór ég suður is great. Last weekend was fun. 

staff:

Bad news. A major vulnerability, known as “Heartbleed,” has been disclosed for the technology that powers encryption across the majority of the internet. That includes Tumblr.

We have no evidence of any breach and, like most networks, our team took immediate action to fix the issue.

But this…

Today, 20 years have passed since Kurt Cobain was found dead at home

John Grant - Live Session & Chat

Ég hef verið aðdáandi John’s Grant síðan ég sá hann koma fram á Kaffi, kökur og rokk & ról tónleikum SÁÁ, snemma á síðasta ári. Hann spilaði nokkur lög í beinni útsendingu á netinu núna í vikunni og svaraði spurningum frá áhorfendum. Skelli þessu auðvitað hingað inn.

Grant hefur búið á Íslandi í þónokkurn tíma. Eftir því sem ég best veit tók hann að mestu leyti upp plötuna Pale Green Ghosts (2013) hérna á Íslandi í samstarfi við Bigga Veiru. Mamma rakst á Grant fyrr á árinu og spjallaði aðeins við hann. Hann útskýrði fyrir henni, á góðri íslensku, að fyrr um daginn hafi hann verið að læra forsetningar.

Eitt verkefni sem hann vinnur að um þessar myndir er að semja tónlist við leikrit sem Mikeal Torfason samdi (Getum við hætt að tala um Noreg?)

  1. Where Dreams go to Die
  2. GMF
  3. Glacier
  4. It Doesn’t Matter To Him

Ég þakka Bjarna fyrir ábendinguna!

Ég las þetta viðtal fyrir nokkrum dögum og datt í hug að geyma það hér. Rick Rubin, fyrir þá sem ekki vita, er einhver áhrifamesti framleiðandi (e. producer) sem sögur fara af. Hann hefur víða komið við, hjálpað tónlistarmönnum á borð við Jay-Z (99 Problems), Adele (21), Johnny Cash (American Recordings verkefnið), Red Hot Chili Peppers (Blood Sugar Sex Magik) og svo mætti lengi telja.

Rubin “framleiddi” m.a. Reign in Blood (1986), þriðju stúdíóplötu Slayer.

Cease to Exist

Cease to Exist er heimildarmynd frá árinu 2008 sem segir frá sambandi Charles Manson og The Beach Boys.

Dennis Wilson (trommuleikari The Beach Boys) og Manson kynntust árið 1968. Í stuttu máli er sagan á bakvið það þessi: Dennis hafði tvisvar sinnum stoppað fyrir vinkonum sem ferðuðust sem puttalingar einhversstaðar í Malibu. Í fyrra skiptið skutlaði Dennis þeim þangað sem þær ætluðu sér að fara en í seinna skiptið fóru þau heim til hans. Skömmu eftir heimkomuna varð Dennis að fara aftur út og kom hann aftur heim um klukkan 3 morguninn eftir. Þegar Dennis keyrði að heimili sínu tók hann eftir því að húsið var fullt af fólki, þar á meðal var Charles Manson.

Í framhaldi af þessu fór furðuleg atburðarás af stað og er henni ágætlega lýst í myndinni.

Manson, sem hafði reynt mikið að koma sér á framfæri sem tónlistarmaður, gaf Dennis eitt af þeim fjölmörgu lögum sem hafði samið. Upprunalega hét lagið Cease to Exist en Dennis breytti titlinum í Never Learned Not to Love. Einnig breytti Dennis texta Manson smávegis. The Beach Boys tóku lagið svo upp og kom það út á fimmtándu stúdíóplötu þeirra, 20/20 (1969). 

Disclosure - When A Fire Starts To Burn og White Noise

Hljómsveitin Disclosure stendur af bræðrunum Guy og Howard. Disclosure gaf út sína fyrstu heilu plötu, Settle, þann 3. júní.

Set inn tvö lög sem ég fílaði strax við fyrstu hlustun.

Disclosure

Jason Lytle - Wave of Mutilation (Pixies)

Nú styttist í að ég sjái Jason Lytle á tónleikum. Hann verður með tónleika á Zur Glühlampe 22. febrúar. Ég get eiginlega ekki beðið.

bestindiemusicblog:

Daniel Johnston

bestindiemusicblog:

Daniel Johnston

How To Dress Well - Ocean Floor for Everything

How To Dress Well er listamannsnafn bandaríkjamannsins Tom Krell.

HTDW gaf út sína aðra plötu, Total Loss, í september. Ég hef hlustað tvisvar sinnum á hana í heild og get sannarlega mælt með henni. Á ákveðnum tímapunkti fannst mér Total Loss hljóma eins og blanda af Prince og Sigur Rós.

Ocean Floor for Everything er uppáhalds lagið mitt, so far.

Earlimart - 97 Heart Attack

Nú á dögunum gaf bandaríska hljómsveitin Earlimart út sína sjöundu breiðskífu. Ég er búinn að hlusta á System Preferences og hún hljómar eins ósköp svipað og aðrar plötur sveitarinnar, létt popp rokk.